Je beperking is je kracht

Gepubliceerd op: 20-01-2020

Het woord ‘beperking’ begint me de neus uit te hangen. Want alles en iedereen krijgt maar labels opgehangen van zogenaamde beperkingen die ze zouden hebben. En als dat nu iets op zou leveren, dan zou ik zeggen: “Ja doen, want baat het niet dan schaadt het niet.” Maar het probleem is, het schaadt wel. Want doordat je een beperking hebt, kun je iets dus niet. En dat ‘iets’ wat je niet kunt, is blijkbaar nogal belangrijk om mee te mogen draaien in de samenleving. Jij kunt dat niet, jij hebt een beperking, dus jij hoort er niet bij.

En ik geloof al lang niet meer in beperkingen, want ik ontmoet alleen maar leuke, creatieve, bijzondere en inspirerende mensen als ik word voorgesteld aan mensen met een zogenaamde beperking. Mensen met ADHD zijn onwijs creatief, autisme gaat vaak gepaard met heerlijke eerlijkheid, om maar eens wat te noemen.

Ruim tien jaar geleden werd ik al geraakt door Stefan van Rijs, één van de beste stagiairs die ik ooit heb gehad, die nu een goede baan heeft bij de Provincie Overijssel. Hij heeft osteogenesis imperfecta, zit in een rolstoel en heeft dus een beperking. Toen ik hem tijdens zijn stage een keer vroeg of hij zijn leven soms niet zwaar vond, zei hij: “Ik heb dit mijn hele leven al gehad, dus ik weet niet hoe het is om jouw lichaam te hebben.” Ja, dat is ook zo natuurlijk. Nooit bij stil gestaan eigenlijk.

Toen ik klein was en opgroeide in Hardenberg, zag ik altijd een jongetje in een rolstoel enorm veel gein hebben met zijn ‘gezonde’ vriendjes. Die jongens zaten dan bij hem achterop en ze sjeesten keihard met die rolstoel over het fietspad. Een gein dat ze hadden! Ik heb die jongen nooit ontmoet, maar hij prentte toen al het volgende in mijn hoofd: “mensen in een rolstoel zijn niet per definitie zielig”. Die jongen, dat is Rick Brink. Juist, de minister van Gehandicaptenzaken die o.a. pleit voor gemixte speelplaatsen, zodat valide en minder valide kinderen samen kunnen spelen. Met als doel dat kinderen leren dat iedereen gelijk is, of je nu in een rolstoel zit of niet. Rick, ik heb het al vaker gezegd: jij hebt mij toen al beïnvloed, doordat ik alleen al je schaterlach hoorde terwijl jij met jouw vriendjes speelde. Je inspireert me nu weer door je prachtige werk als minister. En je bent allesbehalve zielig.

Maar inmiddels heeft ‘de beperking’ me nog iets laten zien. Iets enorm waardevols dat ik met jou wil delen: Een beperking is niet een uiting van wat je niet kan, maar juist van iets dat je veel beter kan dan een ander.

Je beperking is per definitie je kracht.

Door je beperking heb je namelijk iets anders veel intensiever getraind dan een ander. Zo is Kim Verweij gedeeltelijk doof en kan ze daardoor veel beter luisteren dan anderen. Ze heeft een succesvol communicatiebureau. Een andere ondernemer in mijn netwerk is een tijdje bijna blind geweest en heeft daardoor anders leren kijken naar dingen. Dat is nu zijn kracht.
Het is algemeen bekend dat blinde mensen hun andere zintuigen veel beter hebben ontwikkeld.
Ik ben zelf een broddelaar (dat is een spraakgebrek waarbij iemand sneller praat dan hij denkt) en door dit gebrek maak ik altijd een script voor mijn werk als dagvoorzitter, waarbij ik zorgvuldig nadenk over elk woord dat ik uitspreek op het podium. Voor complexe politiek-bestuurlijke onderwerpen is dat heel fijn, want een opdrachtgever kan een paar dagen van tevoren mijn teksten checken en zo invloed uitoefenen op wat ik op het podium zeg. Weinig dagvoorzitters bieden die service, maar bij mij is het niets anders dan een noodzaak. Een logisch gevolg van mijn beperking, en daarmee mijn kracht.

En geloof me, naast ‘broddelen’ heb ik nog veel meer beperkingen die ik niet online met jou ga delen. Je kunt ook te ver gaan in het delen van je persoonlijke ongein 😊.

Ik geloof dat iedereen minstens 1 beperking heeft. En misschien is het wel leuk als je de komende tijd eens nadenkt over je eigen beperking, en meteen bedenkt wat die beperking jou heeft gebracht.
Wat kun jij heel goed doordát je die beperking hebt? En zou dat dan niet juist jouw kracht kunnen zijn? Dat wat jou uniek en onderscheidend maakt en waarom klanten juist voor jou kiezen?

Deze stelling – je beperking is per definitie je kracht – leidt onvermijdelijk tot een vervolgvraag, misschien wel een gewetensvraag:

Hoe gaan we om met al die organisaties die geld verdienen aan mensen met een beperking? Aan mensen die in deze organisaties telkens te horen krijgen wat ze niet kunnen en waarom ze geen bijdrage kunnen leveren aan de samenleving?

Leuk onderwerp voor een volgende blog?